Radikalleşen Türkiye 1960-1980

1960 ile 1980 Arasında Şiddet ve Radikalleşmenin Toplumsal Zemini

Vefa Saygın Öğütle ve Güney Çeğin'in Radikalleşen Türkiye 1960-1980 adlı çalışması, Türkiye'nin iki askerî müdahale arasındaki yirmi yılını siyasal şiddet, devlet cebri, sınıfsal çatışma, paramilitarizm ve radikal siyasi hareketlerin gelişimi üzerinden inceler. Yazarlar dönemi yalnız sağ ve sol örgütlerin sokak çatışmalarına indirmez; modernleşme, kapitalist dönüşüm, devletin dışlama pratikleri ve toplumsal grupların siyasallaşması arasındaki ilişkileri tartışır. Kürt siyasal bilincinin ve radikal solun ortaya çıktığı ortam da bu geniş yapı içinde ele alınır.

27 Mayıs Sonrasından 12 Eylül'e Radikal Siyasetin Yapısal Tarihi

1960 darbesi sonrasında hazırlanan anayasa yeni siyasal ve örgütsel imkânlar yaratırken Türkiye aynı zamanda hızlı kentleşme, sanayileşme ve sınıfsal dönüşüm yaşamaktadır. İşçi hareketleri ve öğrenci siyaseti genişler, sosyalist düşünceler yeni örgütlenme biçimleri kazanır. Devletin güvenlik yaklaşımı ve sağ paramiliter yapılanmalar siyasi şiddetin başka bir boyutunu oluşturur.

1970'lerde ekonomik kriz ve koalisyon sorunları arttıkça sokak çatışmaları daha ölümcül hâle gelir. Yazarlar bu gelişmeleri yalnız ideolojik aşırılığın kendiliğinden sonucu olarak değil toplumsal ve kurumsal koşulların ürettiği radikalleşme biçimleri şeklinde açıklar. Kürt siyasi hareketinin yeni örgütlenmeleri ve devletin farklı topluluklara uyguladığı dışlama pratikleri de aynı tarihsel çerçeveye eklenir. Anlatı 12 Eylül 1980 darbesine giden yapısal gerilimleri görünür kılmayı amaçlar.

Öğütle ve Çeğin'in Sosyolojik Yaklaşımı

Vefa Saygın Öğütle ve Güney Çeğin Türkiye'de sosyoloji, siyaset, entelektüel alan ve toplumsal sınıflar üzerine çalışmalar yapan akademisyenlerdir.